Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Συνέντευξη

Έφη Σιούτογλου: Μια Ζωγράφος στο Σχολείο μας 
                                                                                     
                                                                             από τις μαθήτριες Βασιλική Ζαχαριά  Γ1΄
                                                                                                                       Χρύσα Διαμαντή     Γ1΄


Η Συνέντευξη της κας Σιούτογλου έγινε από τους αρθρογράφους μας λίγο πριν ανακοινωθεί η μετάθεση της καθηγήτριας των Καλλιτεχνικών στην Αθήνα. 



    Πότε αρχίσατε να ζωγραφίζετε;

    Από την πρώτη δημοτικού. Από ότι θυμάμαι είχα πάρει και βραβείο.







    Ήσασταν καλή μαθήτρια στο σχολείο ;
    Από μέτρια ως καλή.

    Είχατε αποφασίσει από μικρή ηλικία ότι θα ασκήσετε σαν επάγγελμα τη ζωγραφική και όχι σαν χόμπι;
    Όλοι μου έλεγαν ότι έχω ταλέντο και πρέπει να γίνω ζωγράφος. Στα 18 μου είχα πειστεί ότι μπορώ να σπουδάσω ζωγραφική.


    Τι σας έκανε να ασχοληθείτε με την ζωγραφική;
    Ο κόσμος της τέχνης είναι μαγικός. Μέσα από την ζωγραφική έπαιρνα θαυμασμό, αγάπη και ενδιαφέρον. Αλλά χρειάζεται να δίνεις πολλά στην τέχνη.


    Σε ποια σχολή σπουδάσατε και για πόσα χρόνια;
     Σπούδασα στην σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, για 5 χρόνια.


    Ποια χρώματα προτιμάτε, τα ψυχρά ή τα θερμά;
    Για αρκετό διάστημα προτιμούσα ή μου έβγαιναν τα θερμά. Αργότερα υπερτερούσαν τα ψυχρά χρώματα.


    Ποιο ήταν το πρώτο σας έργο;
    Αν θυμάμαι καλά στην πέμπτη ή έκτη δημοτικού είχα ζωγραφίσει πάνω σε ένα παλιό ξύλο μία αμυγδαλιά ανθισμένη και όλες τις γλάστρες της μαμάς.

    Τι σας αρέσει να ζωγραφίζετε περισσότερο; τοπίο, πρόσωπα, αφηρημένο;
     Μου άρεσαν πιο πολύ τα πρόσωπα πάντα αλλά και τα τοπία για πολύ καιρό. Όμως γενικά έχω ζωγραφίσει τα πάντα ή σχεδόν ό,τι είναι ορατό στον πραγματικό κόσμο. Το να δημιουργήσεις μία εικόνα από το τίποτα είναι πολύ σημαντικό, είναι σπουδαίο.


    Πότε αναγνωρίστηκε το πρώτο σας έργο;
    Αναγνώριση των έργων μου είχα από πολύ νωρίς. Πούλησα το πρώτο μου έργο στον καφετζή του χωριού μας - αν αυτό θεωρείται αναγνώριση.



    Ποια ημερομηνία διοριστήκατε και πού;
    Άρχισα να παραδίδω μαθήματα σχεδόν από φοιτήτρια σε υποψήφιους για τις σχολές Καλών Τεχνών και αρχιτεκτονικής αλλά με την εκπαίδευση ασχολήθηκα από το 1996 σε ένα ιδιωτικό σχολείο στην Αθήνα.

    Πώς αντέδρασαν οι γονείς σας με την απόφασή σας;
    Οι γονείς μου ήταν περήφανοι γι’ αυτό και πάντα με ενθάρρυναν.


    Η ζωγραφική είναι πραγματικά ένας τρόπος έκφρασης για εσάς;
    Είναι ένας σπουδαίος τρόπος έκφρασης, δημιουργίας, αυτογνωσίας, πειθαρχίας, πόνου, χαράς. Είναι ένας τρόπος ζωής.
                                                                                                          

    Εξαιρετική και συγκινητική η συνέντευξη της κυρίας Σιούτογλου και πιστεύω πως δεν χρειάζονται περαιτέρω σχόλια. 
    Το μόνο που θα ήθελα να πω , εκ μέρους όλων των παιδιών του Αναξαγόρειου Γυμνασίου Νέας Λαμψάκου, στην κυρία του μαθήματος των καλλιτεχνικών, η οποία φεύγει, ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τα μηνύματα αισιοδοξίας και χαράς που μας μετέδωσε μέσα από το μάθημά της το λιγοστό αυτό διάστημα μου έμεινε μαζί μας.